Ναυτίλος

Στην περιοχή του Ανεμόμυλου και στο τέλος του παραλιακού πεζοδρομίου επί της Λεωφόρου Δημοκρατίας, λειτουργεί η γνωστή καφετέρια- σνακ μπαρ με την ονομασία Ναυτίλος, σ’ ένα οίκημα ιδιοκτησίας του Οργανισμού Λιμένα Κέρκυρας.

Στο χώρο αυτό μέχρι τα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’60 στεγαζόταν το λιμενικό φυλάκιο του Ανεμόμυλου, μετά όμως την απομάκρυνση του, το κτήριο παρέμεινε για μερικά χρόνια ανεκμετάλλευτο.

Η τότε Λιμενική Επιτροπή με την υπ’ αριθ. 18 πράξη της 5 Ιουνίου 1971 αποφασίζει προς όφελος του Λιμενικού Ταμείου και την εξυπηρέτηση της περιοχής αυτής να προκηρύξει για το αναφερόμενο οίκημα πλειοδοτική δημοπρασία για την ανάδειξη μισθωτού με σκοπό τη λειτουργία καφενείου Β’ ή Γ’ κατηγορίας για μία πενταετία και με ποσό εκκίνησης 500 δραχμές μηνιαίως.

Πρώτος μισθωτής ήταν ο Βασίλειος Παπαδάτος και στη συνέχεια διάφοροι άλλοι. Το κατάστημα, λόγω προνομιακής θέσης και μοναδικής θέας που προσφέρει, έγινε πολύ γνωστό και τ’ όνομά του καθιερώθηκε τοπωνύμιο στη θέση αυτή του Ανεμόμυλου.

Η αρχαία ονομασία ναυτίλος, η οποία έχει διάφορες παρεμφερείς έννοιες σχετιζόμενες με τη θάλασσα, όπως ναύτης-ναυτικός-θαλασσινός-ναυτιλλόμενος κ.λπ. δόθηκε εξαιτίας της καφετέριας που βρίσκεται πλάι στη θάλασσα.

Τοπωνύμια. Γλωσσικές Μαρτυρίες στην Ιστορική Διαδρομή της Κέρκυρας. Γιώργος Χ. Σουρτζίνος

Μπαλάνου

Στο προάστιο της Γαρίτσας στην οδό Αλκινόου, μετά τον αριθμό 53, παρατηρούμε στην δεξιά πλευρά του δρόμου μία επιμήκη και πλακόστρωτη πλατεία, η οποία περικλείεται από τις οδούς Νικολάου Σοφιανού, Αλκινόου και Σπύρου Νικοκάβουρα. Το 1964 στο βάθος αυτού του ακόμη αδιαμόρφωτου και χορταριασμένου τότε χώρου, στη γωνία της αριστερής πλευράς της οδού Νικολάου Σοφιανού, λειτούργησε από το Νικόλαο Μπαλάνο ένα καφεζαχαροπλαστείο και δίπλα σε ξεχωριστό χώρο, παντοπωλείο. Τα δύο αυτά καταστήματα επικοινωνούσαν μεταξύ τους με μία εσωτερική θύρα, η οποία έκλεινε ανάλογα με τις ώρες λειτουργίας του κάθε καταστήματος. Ήταν η περίοδος που άρχιζε η ανοικοδόμηση στον κοντινό λόφο (Βουνό Χυτήρη) πλησίον των φυλακών και η λειτουργία ενός μαγαζιού αυτού του είδους, μόνου του στην περιοχή, εξυπηρετούσε πολύ τους συνεχώς αυξανόμενους ενοίκους των γύρω κατοικιών. Επίσης η εγκατάσταση τηλεφώνου και η χρήση του από τους κατοίκους συντέλεσε, ώστε το μαγαζί αυτό να γίνει σύντομα πολύ γνωστό και το επώνυμο του ιδιοκτήτη να δώσει το τοπωνύμιο στην περιοχή. Καθιερώθηκε επίσης και στάση Μπαλάνου στη θέση αυτή, αφού προηγουμένως καταργήθηκε η αντίστοιχη στάση Παρηγόρη, που βρισκόταν 250 μέτρα πριν.

Το 1975 το κατάστημα σταμάτησε τη λειτουργία του, αλλά το τοπωνύμιο Μπαλάνου εξακολουθεί να αναφέρεται από τους περίοικους.

Τοπωνύμια. Γλωσσικές Μαρτυρίες στην Ιστορική Διαδρομή της Κέρκυρας. Γιώργος Χ. Σουρτζίνος